تجربه چندین لندکروزر سری ۷۰ و ۷۵ و ۷۹ را داشته ام.
از اینرو خواستم شما را با این ماشین بیشتر آشنا کنم:
اتاق های مختلفی از این خودرودر کشور موجود می باشد: دودرب هاردتاپ،دودرب آمبولانسی (۷۵)،وانت دو کابین(الوند کروزر)
اولین نکته مهم در این خودرو سند آن می باشد چونکه اکثرا سندهایشان دستکاری شده و مثلا کد اتاق ۶۰ یا ۶۲ درج شده و یادیگر مدل ها!
موتور اکثرا مدل های دهه ۸۰ تا ۹۰ موتور ۳اف ۴ لیتری می باشد.موتوری نسبتا خوب و کاربراتور و پر مصرف….
مشکل اساسی این اتاق پلوس ها و سیستم تعلیقش می باشد،بارها و بارها پلوس های عقب زود بریده میشوند و چرخ از جا کنده می شود.
سواری بسیار خشکی به دلیل فنرهای چهارچرخ شمش خود دارد.
هندلینگ خیلی خوبی نیز ندارد.(مخصوصا مدل آمبولانسی)
اما فضای اتاق آمبولانسی خوب و جادار هست و برای ساخت اورلندر و سقف بازشو بسیار مناسب.
نوع دو کابین وانت هم مشکلات آمبولانسی را دارد ولی به دلیل شاسی ایرانی همیشه موتور کج به نظر میرسد(چون این مدل در سالهای اولیه دهه ۸۰ در زرین خودرو اصفهان تولید شد)،با یک ضربه ساده به جلو و دست انداز و چاله بد پروانه به رادیاتور برخورد کرده و رادیاتور سوراخ می شود.
یکی از مشکلات این دو مدل اتاق سر و صدای زیاد داخل کابین و صدای زیاد موتور می باشد.
به ترمز دستی سری هفتاد هم آنچنان دل نبندید ،یکبار ترمز دستی کار دست ما داد و ماشین صدمتری به سراشیبی رفت و کمی آسیب دید.ترمز دستی ها خیلی قابل اطمینان نیستند.
اما اف جی ۷۰ دو درب هاردتاپ با تمام مشکلات مدلی پرطرفدار و به دلیل فاصله محور کم بسیار توانمند در آفرود و نمونه های موتور ۴۵۰۰ واقعا بی نظیر و بی رقیب هستند.
در کل باید عاشق این اتاق باشید و تمام مشکلات را به جون بخرید تا بتوانید از داشتنش لذت ببرید.
من با تمام علاقه ای که به این خودرو و کد اتاق دارم هیچ وقت دیگر به سراغش نخواهم رفت .

اگر سری هفتاد خریدید به نکات زیر دقت کنید:
سرویس دینام،بررسی پلوس ها وچرخ ها و بازدید چهارچرخ،تعویض کلاچ پروانه و پروانه،بررسی رادیاتور،بررسی اویل پمپ،بررسی دیسک و صفحه،تعویض واترپمپ،تعویض پیچ و مهره چرخ ها،بررسی چهارشاخ گاردان ها

اما نباید چهره خاص و متفاوت سری ۷۰ دهه ۸۰ تا ۹۰ میلادی را فراموش کنیم